توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٠١ - مقاله شارح

صادق نبوده بلكه كنايه است از اينكه ممدوح بخيل نيست.

مقاله شارح‌

شارح مى‌گويد:

طبق آنچه ما قبلا تقرير نموديم كنايه با تجريد هيچ تنافى ندارد تا در صورت فرض وقوع كنايه در بيت حكم كنيم به انتفاء تجريد.

و امّا اينكه گفته شد:

در صورتيكه خطاب شاعر با خود باشد بيت تجريد است يعنى قسم عليحده‌اى از تجريد مى‌باشد.

در جواب مى‌گوئيم:

اين كلام نيز صحيح نيست بلكه در فرض مزبور بيت مذكور در قسم بعدى تجريد داخل گرديده كه مصنّف گفته است:

و از جمله اقسام تجريد آنستكه انسان خود را مورد خطاب قرار داده و با خويش گفتگو و صحبت كند.

تقرير تجريد در اين قسم آنستكه شخص از خود ديگرى را كه در صفت مورد كلام همانند او است انتزاع نموده و پس از آن وى را مخاطب قرار مى‌دهد مانند قول ابو الطّيّب المتنبّى: